Dag 5 Voorbereiding Wandel Coach Week in de Bourgogne

Het is half zes wanneer ik Milo boven hoor komen. Nee, dit is echt te vroeg! Na een half uur besluit ik toch maar op te staan, omdat ik toch maar wakker lig. Het is buiten de vogel geluiden heerlijk stil en ik loop samen met Milo richting de koolzaadvelden. Jozefine heef me gisteren een mooi rondje uitgelegd van ongeveer 40 minuten. Het lijkt erop dat Milo vandaag niet zo’n zin heeft. Halverwege de weg blijft hij staan alsof hij wil zeggen: ‘We gaan terug’

Ik houd vol en we lopen gewoon de ronde. Onderweg zie ik een mooie zonsopgang. Even een foto maken en weer door. Ondertussen is Milo een stukje achter gebleven. Wanneer hij aan komt rennen zie ik dat hij een zwarte bek en zwarte achterpoten heeft. Hij ruikt naar gier. Gedverdemme. Dan na ons rondje maar even doorlopen naar de Seine om schoon te spoelen. Als we het dorp weer inlopen zie ik rechts van de weg een stuk of vijf hondekennels. Ze gaan geweldig te keer als ze ons in de gaten krijgen. Een paar meter verder op aan de linkerkant van de weg staan op het erf ook nog een paar kennels. Ook deze honden gaan als een gek te keer. Maar snel door lopen naar de Seine, Milo schoonspoelen en weer achter de laptop voor een volgend verhaal. Wanneer we het ijzeren hek bij de Gîte openen, word ik aangesproken door Jozefine. Over een kwartier is het brood klaar. Een heerlijk begin van de dag.

Het brood is heerlijk! Na het ontbijt vertrekken we naar Vezelay. We rijden door glooiend heuvellandschap en dwars door kleine gehuchten waar geen mens te bekennen is. We komen anderhalf uur geen auto tegen. Als we Vezelay binnen komen is er een gezellige drukte op de terrassen onderaan het dorp. Vezelay is gebouwd op een heuvel. Boven op de heuvel bevindt zich de bekende basiliek Sainte-Marie-Madeleine. Wanneer we de toegangsweg inlopen richting de basiliek zien we een gouden schelp op de grond liggen. Het teken dat Vezelay een beginpunt is van de Pelgrimstocht naar Santiago de Compostella. Toch speciaal om dit weer te zien. Er is nog een wens…..

De toegangsweg naar de Basiliek is een gezellig winkelstraatje, met veel keramiek, sieraden en andere snuisterijen. De weg is een echte kuitenknijper voor degene die niet zijn gewend 300 meter stijl omhoog te lopen. En het is zo de moeite waard als je op het plein voor de basiliek uitkomt. Een enorme trap, die heerlijk in de schaduw ligt, verschaft de toegang tot de basiliek. Het valt me op dat de toren aan de achterzijde veel witter is dan drie jaar geleden. Hij schijnt helemaal opgeknapt te zijn. Wanneer we een rondje om de basiliek maken zien we dat de linker achterzijde helemaal in de stijgers staat. Hier zijn ze nog wel een paar jaartjes zoet.

Rondom de basiliek genieten we van het prachtige uitzicht over het landschap. We maken nog een paar mooie foto´s en dan is het tijd voor een heerlijke lunch op De La Terrasse. Na de heerlijke lunch vertrekken we weer richting de Gîte. Onderweg stoppen we voor Milo nog even bij de Seine om hem af te laten koelen. Voor het eerst in zijn hondenleven heeft hij zich voor beeldig gedragen terwijl we in een plaatsje rondliepen. Dat weten we dan maar weer voor de volgende (werk)vakantie!

Schrijf een reactie

Om u zo goed mogelijk van dienst te kunnen zijn, maakt deze website gebruik van cookies. Akkoord en doorgaan,  Weigeren Als u akkoord gaat, plaatsen wij cookies voor een optimale gebruikservaring op Ikmoed.nl. De website wordt relevanter en persoonlijker. Deze gegevens worden gebruikt om een meer gepersonaliseerde ervaring te bieden en om uw verblijfplaats rond onze website te volgen in overeenstemming met de Europese Algemene Verordening Gegevensbescherming.
721